วัดศรีบุญเรือง: ศูนย์รวมศรัทธาริมคลอง
วัดศรีบุญเรือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองแสนแสบ ในแขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
ประวัติและความเป็นมา
การก่อสร้าง: สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ประมาณปี พ.ศ. 2373 (ช่วงปลายรัชกาลที่ 3 หรือต้นรัชกาลที่ 4) เดิมชาวบ้านเรียกว่า "วัดนอก"
ที่มาของชื่อ: ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดศรีบุญเรือง" เพื่อความเป็นสิริมงคล โดยคำว่า "ศรี" หมายถึง ความดีงาม และ "บุญเรือง" หมายถึง ความรุ่งเรืองด้วยบุญกุศล
สถาปัตยกรรมที่สำคัญ: ภายในวัดมี พระอุโบสถ ที่สวยงาม ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยเป็นพระประธาน และยังมี ศาลาการเปรียญ รวมถึงหอระฆังที่เป็นเอกลักษณ์
คลองแสนแสบและท่าเรือวัดศรีบุญเรือง
คลองแสนแสบไม่ได้เป็นเพียงเส้นทางสัญจรในปัจจุบัน แต่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 180 ปี
ประวัติคลองแสนแสบ
การขุดคลอง: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) โปรดเกล้าฯ ให้ขุดขึ้นในปี พ.ศ. 2380 เพื่อใช้เป็นเส้นทางยุทธศาสตร์ในการขนส่งเสบียงและกำลังพลไปยังกัมพูชาและเวียดนามในสงครามอนามก๊ก
ที่มาของชื่อ: มีหลายข้อสันนิษฐาน บ้างว่ามาจากคำว่า "แส" ในภาษาเขมรที่แปลว่าบึง หรือมาจากคำว่า "แสนแสบ" ที่เกิดจากฝูงยุงจำนวนมหาศาลที่กัดเจ็บจนแสบไปทั้งตัว
ท่าเรือวัดศรีบุญเรืองในปัจจุบัน
จุดเริ่มต้นและสิ้นสุด: ท่าเรือวัดศรีบุญเรืองคือ "ท่าเรือต้นทาง/ปลายทาง" ของเรือโดยสารคลองแสนแสบ (สายนิด้า) ซึ่งเชื่อมต่อการเดินทางจากย่านบางกะปิเข้าสู่ใจกลางเมืองอย่าง ประตูน้ำ และ ผ่านฟ้าลีลาศ
วิถีชีวิต: บริเวณนี้เป็นจุดที่สะท้อนภาพลักษณ์ของกรุงเทพฯ ได้ชัดเจนที่สุดแห่งหนึ่ง คือการอยู่ร่วมกันของชุมชนริมน้ำ วัด และความเร่งรีบของการเดินทางด้วยเรือในเมืองใหญ่
ความสำคัญเชิงสัญลักษณ์
วัดศรีบุญเรืองและท่าเรือแห่งนี้เป็นตัวอย่างที่ดีของ "บวร" (บ้าน วัด โรงเรียน/ราชการ) โดยมีวัดเป็นศูนย์กลางของชุมชน และมีคลองแสนแสบเป็นเส้นเลือดใหญ่ที่หล่อเลี้ยงชีวิตและการเดินทางของผู้คนตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน